In 2005/2006 nam hij het bedrijf over. All Above Security, AAS, AA-Security. Naast heel veel andere dingen, waar zijn dochters de boventoon voerden en basketbal zijn passie was, was hij trots op het bedrijf. Jarenlange persoonlijke relaties met opdrachtgevers en medewerkers die ik graag bij naam zou noemen, maar waar het risico in schuilt dat ik mensen over het hoofd zie en dat dus niet doe. Maar degenen weten zelf wel wie ik bedoel. Toch?

Mijn André kwam in 2014 in m’n leven en in 2016 werd ik ook actief bij AAS. Pff, best lastig als vrouw van… Hij gaf mij de ruimte en ik kreeg het gevoel dat collega’s en klanten mij die ook gaven. Pittig: voor hen en ook voor mij, want ik ben zeker niet de makkelijkste. André steunde mij, adviseerde mij en ja, corrigeerde mij. En samen hebben we ons de afgelopen 10 jaar met de beste bedoelingen ingezet om er het mooiste van te maken. Hard werken, eerlijk zijn, soms moeilijke beslissingen nemen, maar altijd met de beste intenties.

Zonder André blijf ik alleen over. Maar met heel veel mensen om me heen. Zijn prachtige dochters, zijn zus, mijn familie en vrienden, vrienden van André, zijn familie, zijn oud-klasgenoten/-vrienden, zijn basketbal “familie”, zijn dart-vrienden, collega’s, klanten, zakenrelaties en zo veel meer mensen. Dank jullie wel voor alle steun!

Nu trek ik de kar die AAS heet. Of eigenlijk liever All Above Security, want dat is wat het was en hoe het zal blijven. Ook zonder André. We hebben een prachtig bedrijf waar André zo trots op was en waar ik zo trots op ben. De afgelopen maand hebben de collega’s “van kantoor” alle zeilen bijgezet om alles draaiende te houden; enorme dank! En het eerbetoon dat onze beveiligers hebben gegeven tijdens het afscheid van André, door massaal om de kist te staan, is een onuitwisbare herinnering!

Ik ga door! Gaan jullie met me mee?

Annedien